بسم الله الرحمن الرحيم

هر كس به طريقي دل ما مي شكند           بيگانه جدا دوست جدا مي شكند

بيگانه اگر مي شكند حرفي نيست            من در عجب دوست چرا مي شكند

يه نفر حدود 2 ماه پيش اومد و تعدادي از هوادارهاي سپاهان رو جمع كرد تا با هزار اميد و آرزو يه كار جديدي رو در مورد مسائل هواداري شروع كنه كه سال ها بعد افتخار شهر اصفهان و حتي كشور باشه.تعداد 5-6 نفر كار رو شروع كردند و با تبليغات اين تعداد در حال حاضر به حدود 70 نفر رسيده ولي متاسفانه بيشترين تعداد حاضران در يه جلسه حدود 30 نفر بود و در ساير موارد از10- 15 نفر تجاوز نكرده.واقعاً چرا؟

اين همه رخوت و سستي تو مردم ما و به خصوص جووناي ما براي چيه؟چرا كارهاي تيمي و گروهي اينقدر تو كشور ما سخته؟تا كي ما بايد بشينيم تا ديگران برامون تصميم بگيرن بعدش تازه اگه موافق حالمون هم نباشه بازم فقط بلديم نق بزنيم؟چرا براي يه بار هم كه شده براي تجربه كردن، يه كار گروهي رو انجام نديم.ما هر هفته حدود 2 ساعت جلسه داشتيم.يعني ما اينقدر زمان رو درست استفاده مي كنيم كه 2 ساعت از كل ساعات 7 روز يه هفته رو وقت نداريم بيايم برا خودمون و تيمي كه مي گيم عاشقشيم كاري انجام بديم؟حالا ممكنه يكي يه هفته مشكلي داشته باشه نياد اما اين كه هر هفته نياد و يه بهانه اي جور كنه بحث ديگه ايه.چرا ما اينقدر به بهانه تراشي عادت كرديم؟تو قرآن هم گفته تا وقتي مردم نخواند تغيير كنن تغييري هم براشون بوجود نمي ياد.ما نشستيم دست رو دست گذاشتيم بعد هم توقع داريم بشيم ژاپن!فكر مي كنيد ژاپني ها موجودات غير زميني هستن؟اونا خواستن كه به اينجا رسيدن.ژاپني ها بعد از جنگ جهاني دو برابر زمان كاري استاندارد در دنيا كار كردند تا امروز به اين مرحله از پيشرفت رسيدن.يه آقايي اومده امكانات و زمان و زندگي خودش رو در اختيار ما گذاشته ولي ما مثل هميشه به خاطر تنبلي و راحت طلبي مون فرصت ها رو از دست مي ديم.دلمون رو خوش كرديم به اينكه مي گن ايراني ها باهوش هستن و ال و بل هستن. اگه با حرف مشكلات ما قابل حل بود كه الان .... اصلاً‌ ما به دلايل مختلف نسبت به همه چيز بي تفاوت شديم.

متاسفانه ما هر كاري كه توش نظم و قانون باشه ازش گريزانيم.تو خيابون آشغال مي ريزيم.چراغ قرمز رد مي كنيم.خط عابر پياده رو نمي بينيم.آشغال هاي مغازه مون رو مي ريزيم توي جوي آب كنار پياده رو.مي گن ساعت 7 بيا ساعت 5/7 مي يايم.همه كارامون رو مي ذاريم برا لحظه آخر و....به نظر شما كدوم ملتي با اين شرح حال مي تونه پيشرفت كنه؟اين مواردي كه ذكر شد مقصرش ماييم يا كسه ديگه؟كي بايد اين رفتار ما رو اصلاح كنه؟زور هم جواب نمي ده كه بدتر هم مي شه.فرد فرد ما توي مشكلات كشورشون مقصر هستن.تو يه كتابي نوشته بود": دنيا و روزگار همينطوريش سخت هست پس ما چرا كاري كنيم كه سخت تر بشه؟".واقعاً چرا؟

ما براي بازي هاي هندبال آسيا رفتيم ورزشگاه پيروزي، والا به خدا آدم خجالت مي كشه از اين همه بي فرهنگي.والا برا بازي با كره كه من تو صف بودم داشتم خفه مي شدم.از همه طرف فشار و خيلي ببخشيد وحشي بازي.آخرشم جونم رو برداشتم و رفتم خونه.كي واقعاً مقصره؟چرا ما بلد نيستيم مثل آدم يه جا تو صف بايستيم؟اگه كسي جايي رو ديده كه صف بوده و همه تو يه صف تاكيد مي كنم تو يه صف ايستادن بگه.اصلاً‌ تو اين لغت نامه هاي فارسي بايد معني "صف" رو برا ما عوض كنن.والا اين آدمايي كه اين رفتار رو انجام مي دن همين خود ماييم.مگه كسي ما رو مجبور كرده كه اين رفتار رو داشته باشيم؟

حالا ما اومديم يه موسسه تشكيل بديم كه با اين بي فرهنگي ها توي ورزش و ورزشگاه هامون مقابله كنيم تو همين تشكيلش هم دوباره داريم بي نظمي و بي فرهنگي نشون مي ديم.بابا يه بار طعم نظم رو بچشيد اگه بد بود بريد.يه بار كار گروهي رو امتحان كنيد اگه نپسنديديد شما رو بخير و ما رو به سلامت.اون غربي كه ما فقط پيشرفت هاش رو مي بينيم حاصل رفتاري كه ما اون رو نداريم.حاصل "مديريت و برنامه گرايي"،"نظم"،"قانون پذيري"،"مسئوليت پذيري و وجدن كاري"،"كار و تلاش توام با پيشرفت".ما تو به ندرت مديريت توي زندگي مون داريم.وقتمون رو راحت تلف مي كنيم و براي وقت ديگران هم ارزش قائل نيستيم.خروار خروار ميوه در مغازه ها رو مي خريم و مي خوريم آخرشم سوء تغذيه داريم.و خيلي نمون هاي ديگه.

تو زندگي مون برنامه نداريم."باري به هر جهت" هستيم."هر چه پيش آيد خوش آيد".برنامه اي براي پيشرفت شغلي نداريم.آدم هاي هدف مند و پيشرفت گرا كم داريم.يه استادي مي گفت تو كشوري كه درس مي خونده بالا سر مغازه شون هر چي هم كي كوچيك باشه با افتخار مي زنن با مثلاً‌ 50 سال سابقه.ولي ما اين چيزها برامون مهم نيس.يه مغازه دار رو اگه بهداشت بهش نگه با همون كاشي هاي 20 سال پيشش بازم صبح كه مي شه باز مي كنه.به چيزي غير از پول در آوردن و كارهاي روتين خودش فكر نمي كنه.چون علم نداره.نمي دونه مغازه تميز تر و به روز تر مشتري رو جذب مي كنه.مسئوليت پذيري مون كمه.اهميتي براي ارباب رجوع قائل نيستيم.سعي مي كنيم هر وظيفه اي كه به عهده مون گذاشته مي شه هر جور شده سرهم بنديش كنيم بره.به قول معروف "بپيچونيم" بره.برا وقت مردم ارزش قائل نيستيم.سر قرار دير حاضر مي شيم.

اينا رو گفتم كه ببينيم مقصر ماييم يا كسه ديگه.

از طرف ديگه ما با خيلي ها صحبت كرديم كه بيان عضو گروه بشن ولي فقط گفتن:" باشه ".نمي دونم فكر مي كنن اونجا قرار كسي رو به صلابه بكشن؟يا همون بي تفاوتي و سستي و تنبلي اوناس.والا ما با بعضي از سپاهاني ها تو خارج كشور صحبت كردم كه برامون مقاله هاي مرتبط به بحث هواداران ورزش و قوانين و حقوقشون رو ترجمه كنن و بفرستم تا به مرور زمان اونا رو تو پياده كنيم اونا هم موافقت كردن هر وقت چيزي پيدا كردن ترجمه كنن و بفرستن.اما دريغ از يه ذره غيرت سپاهاني توي بچه هاي اينجا.فقط بلدن با حرف هواداري كنن.والا ما مي خوايم يه كار اصولي و علمي و با برنامه رو شروع كنيم كه شايد نتيجه و افتخارش رو نسل هاي بعدي ما ببرن ولي افتخار اول و آخرش براي خود موسسان اين كار هستش.بريد ببينيد تو دنيا چقدر از فعاليت هاي اجتماعي رو تشكل هاي مردمي انجام مي دن.ديگه اون دوره گذشته كه بشيني و نگاه كني ببيني ديگران براتون كاري انجام بدن.

ما مي خوايم خودمون با موسسات فرهنگي مختلف ارتباط برقرار كنيم از اساتيد فرهنگ و تاريخ و ... كمك بگيريم.كلاس هاي آموزشي برقرار كنيم، ولي تا وقتي هوادارها استقبال نكنن كه نمي شه.والا فكر نكنيد اين كارها غير ممكنه.مطمئن باشيد اينقدر آدم هاي دلسوز تو اين شهر وجود دارن كه حاضرن حتي رايگان به درخواست ما سخنراني داشته باشن.ما مي خوايم فاصله مردم و هوادارها رو با علم و فرهنگ كم كنيم.با برگزاري جلسات برا مديران باشگاه ها و فدراسيون و ... كه نمي شه رفتار مردم رو عوض كرد.بايد خود هوادارهاي فوتبال رو كشيد به وسط ميدون.اونا بايد آموزش ببينن.اونا بايد بفهمن كه تو ژاپن اگه هوادارهاش اينقدر منظم و مودب هستن برا چيه؟حالا صد بار مسئولان ما پاشن برن اونجا ديده كنن.مگه فايده اي داره.

ما مي خوايم با برنامه ريزي و سازماندهي مناسب فرهنگ هواداران مون رو ببرين بالا.منتهي نياز به كمك و حمايت و استقبال همه هوادارها داريم.بذاريد ثابت كنيم كه جووناي امروزي اگه از فكر و ايده هاشون استفاده كنن چه كارهاي مثبتي كه نمي تونن انجام بدن.

در ضمن اگه كلمه "فرهنگ" رو ما مطرح مي كنيم صرفاً‌ معادل با رعايت ادب نيست.بهتر "فرهنگ" رو با كلمه "رفتار" پيوند بزنيم كه جامعيت خودش رو داشته باشه.يعني بگيم فرهنگ هرگونه رفتاريه كه بطور صحيح و اصولي انجام بشه و جامعيت پيدا كرده باشه.

(اينم بد نيست ذكر كنم كه:در مورد فرهنگ دو ديدگاه مطرح هستش.عموماً‌ فرهنگ رو با تمدن پيوند مي زنن و ريشه فرهنگ رو مرتبط با تمدن مي دونن و ديدگاه ديگه كه كشورهايي مثل آمريكا مطرح كردن فرهنگ رو مرتبط با تكنولوژي مي دونن.يعني كشوري فرهنگي تر هستش كه از نظر تكنولوژي قوي تر باشه.پس از نظر ما كشوري مثل آمريكا فاقد فرهنگ هستش چون تمدني نداره و بالعكس از نظر اونا ما چون تكنولوژي نداريم پس ما فاقد فرهنگ هستيم.اما يه مسئله مهم اينجا مطرح هستش اونم اينه كه تكنولوژي(حاصل فكر بشري) دست يافتنيه ولي تمدن(حاصل تاريخ) نه.)

خلاصه كلام اين كه ما تو اولين جلسه بعد از عيد مي خوايم كساني رو كه اهل "عمل" هستن حفظ و يا جذب و اونايي رو كه اهل حرف هستن رد كنيم.بنابراين از همه سپاهاني هايي كه واقعاً‌ دلشون مي خواد كه براي افتخار سپاهان و اصفهان كمك كنن دعوت مي كنيم كه در اولين شنبه بعد از عيد تشريف بيارن.مطمئن باشيد كه اين تجربه هم براي خودتون و آينده كاري تون مي تونه مثمر ثمر باشه و هم براي تيم محبوبتون و شهرتون.

جلسه شنبه همين هفته هم در مكان برگزاري ساير جلسات برگزار شد . در اين جلسه ابتدا در مورذد علل باخت سپاهان به تيم الاتحاد سوريه توسط بچه ها بحث شد . سپس در مورد مسائل موسسه تبادل نظر شد و اينكه چگونه حركت كنيم تا بيشتر مثمر ثمر باشيم خصوصا در ورزشگاه . همچنين مقرر شد تعطيلات نوروز  به جهت رعايت حال اعضا و اينكه با مشكلات مخصوص عيد از جمله مسافرت ديد و بازديد ها و ... جلسات هفتگي برگزار نشود . ان شا الله با حضور اكثريت اعضا اولين جلسه كه به نام جلسه تجديد بيعت نامگذاري شد در تاريخ 17/1/1387 ساعت 7:30 تا 9:00 باز هم متذكر ميشويم اين جلسه تجديد بيعت است و حضور تمامي عزيزاني كه خود را با ما همراه ميبينند و هنوز هم بر اهدافشان استوار هستند و دست يا علي با يكديگر داديم كه تا انتها با هم يار و پشتيبان همديگر باشيم و براي تعالي سپاهان عزيزمان گام برداريم الزاميست .

موسسه هواداران سپاهان عيد باستاني نوروز را به تمامي هموطنان گرامي بخصوص هواداران فهيم سپاهان تبريك عرض كرده و سالي توام با موقيت تيم محبوبمان و همچنين افتخار آفريني تيم ملي كشورمان آرزومند است . اميدواريم كه سال خوب و خوشي را در كنار خانواده عزيزتان پيش رو داشته باشيسد .

وعده ما اولين شنبه بعد از تعطيلات نوروز (17/1/1387) در محل موسسه . شما كه اهل كوفه نيستيد ؟

مجتمع بلوار جنب فرش سامان

پس از شکست غیر منتظره تیممان مقابل الاتحاد متوجه شدم که اکثر دوستان پا پس کشیده اند و در

غم شکست تلخ هیچ گونه فعالیتی را در زمینه حمایت انجام نداده اند . دوستان عزیز همخواهان گرامی

همانطور که در پیروزی های شیرین سپاهان شاد میشوید و برای تبریک گفتن از یکدیگر سبقت میگیرد

اینبار هم پس از باخت عقب نکشید و حمایت خود را از تیم انجام دهید همیشه که بر وقف مراد ما نیست

بعضی اوقات هم باید چنین شکست هایی را داشته باشیم تا هوادران واقعی سپاهان را بیشتر

بشناسیم . اگر کوتاهی از جانب بازیکنان و مسئولین تیم صورت گرفت تا این نتیجه تاسف بار و دشمن

شاد کن رقم بخورد ما نباید کم کاری کنیم و در واقع پشت خالی کنیم . حال نوبت ماست که ثابت کنیم

هوادار حرفه ای هستیم حال نوبت ماست تا ثابت کنیم یک هوادار واقعی چگونه در شادیها و ماتمهای

تیم آنها را حمایت میکند . اگر ما نشان بدهیم که چقدر خاطر این عزیزان را میخواهیم آنها هم جواب

خوبی های ما را میدهند و با بازی درخشان همه رنگ های غم را پاک کرده و مشت محکمی بر دهان

کسانی خواهند زد که مدتها انتظار ناکامی ما را داشتند .

بیایید دست در دست هم داده و یک صدا فریاد بزنید سپاهان را با کسب هر نتیجه دوست داریم و

حمایتش میکنیم .